یوسفم

 جمعه ای دیگر و  باز من دلتنگ نبودنتم

یوسفم
غروب دلتنگ دیگری را بی تو سر کرده و بی تاب دیدن روی دوست در تالاب های دلگیر شامگاهی، طلوعان را به غربت تاریک بی توئی پیوند زده و تماما چشم گشته و سر در راهت در جاده های حاشیه ی جنوبی می گذارم.

یوسف غریبم
کبوتر تمامی چاههای غربت زده ی دیار خون گشته و با پرو بالی خسته  بدنبال عطر رویت، راه  وادی ایمن را می جویم. در سعی  صفا و مروه ی نگاهت ؛ آتش حسرت نبودن و ندیدنت را با زمزم حضورت التیام می بخشم.

عزیز ترین یوسف تاریخم
قسم به تین و زیتون که راه طور سینین را در بینابین ابروان تو جستجو نموده و با نگاه به خال هندویت ، وادی ایمن رویت را تبرک می جویم.

دیر شد، خیلی دیر
قرارمون این نبود
زندگی خیلی طولانی شد ...